Diyarbakır'da Alışveriş

Artık bütün AVM'lerde aynı mağazalar var. Hangi şehirdeki AVM'ye gidersem gideyim kendimi hep aynı şehirde sanıyorum. Bunun hem iyi, hem de kötü yanları var. Artık hangi şehirde olursanız olun aynı imkanlara sahip olabiliyorsunuz. Bir yandan da farklılıklar ortadan kalktığı için her yer birbirine benziyor. İyi mi kötü mü bilemedim açıkçası.

Diyarbakır'ın yakın çevrenin alışveriş merkezi olduğunu söylemek yanlış olmaz herhalde. Hafta sonları alışveriş merkezlerinde gördüğüm birçok kişi çevre il ve ilçelerden geliyor. Özellikle tayini bu bölgeye çıkan devlet memurları hafta sonlarını Diyarbakır'da geçirmeyi tercih ediyor. Bunda sayıları hızla artan alışveriş merkezlerinin de payı var tabii.

Ben alışveriş merkezinden artık hiç giyim eşyası almadığımı fark ettim. İnternet daha kullanışlı benim için. Elektronik, ev eşyası ve bir de marketler için gidiyorum AVM'lere. Bazen de canım sıkıldığı ve gezecek daha iyi bir yer olmadığı için. Özellikle yazın 40 derece üstündeki hava sıcaklığında dışarıda dolaşmak zaten imkansız burada. Bu yazımda alışveriş merkezlerini ya da kısaca AVM’leri biraz tanıtmak istiyorum. Bu arada bazılarını yakından görmek için tıklayın.

Ceylan Karavil Park AVM: Şu anda en büyük iki alışveriş merkezinden biri. Belli başlı tüm mağazalar var. Bir de sinema ve eğlence merkezi. Dev bir akvaryumu da var. Bu da bölgede bir ilk. Mado ve Starbucks da var. Starbucks burada tutmaz bence. Görebildiğim kadarıyla insanlar Mado, Kahve Diyarı, Gönül Kahvesi gibi yerleri tercih ediyor.

Adres: Peyas Mah. Urfa yolu üzeri Kayapınar / Diyarbakır
Ceylan Karavil Park: Tanıtım videosu için tıklayın. 

Forum DİYARBAKIR: Yeni açılan bu alışveriş merkezinde bana en çok hitap eden yer KOÇTAŞ oldu. Bir de Kahve Dünyası. Çikolataları çok güzel. Sanırım artık ikinci en büyük AVM Forum. Elazığ yolu üzerinde.

Forum Diyarbakır

Ninova Park AVM: Burası da gözde bir AVM. Öncelikle Ninova ne demek diye araştırdım. Vikipedia'ya göre " Dicle Nehri'nin batı kıyısında bulunan ve bir dönem Asur Devleti'ne başkentliğini yapan bir eskiçağ kenti. Modern Musul şehrinin hemen yanında bulunur."






Ninova park AVM

Mega Center: Artık küçük bir AVM burası. Migros, LC Waikiki, İpekyol, Boyner, Kiğılı, Ceylan, Teknosa, Hotiç gibi mağazaları bulabileceğiniz bir AVM. (+Sinema salonları). Adres: Urfa Yolu 1. Km. Emek C. Kavşağı DİYARBAKIR

N City (Babil) AVM: Carrefour, TEKZEN, Mudo, Altınbaş, Kimlik, Kiğılı, Gold, , Mavi, Collezione, Ceylan, Sarar, İmza, Yeşil ve daha birçok mağazayı burada bulabilirsiniz.  (+Sinema salonları). Ama burayı pek sevdiğimi söyleyemem. 
Adres: Turgut Özal Bulvarı No:1 DİYARBAKIR

Selahaddin-i Eyyubi Çarşısı: Diyarbakır’da eski şehir merkezinde bulunan bu yer altı çarşısında ayakkabı, tesettür kıyafetleri ve jean pantolonları bulabilirsiniz. Açıkçası çoktandır oraya gitmedim. Son durumunu bilmiyorum.

Açık havada dolaşmayı seviyorsanız Ofis semtinde Ekinciler caddesi de iyi bir seçenek olabilir. Burada LCW, Defacto, Rodi Mood, Koton, Flo, Sarar, Avva gibi birçok mağazanın yanı sıra kırtasiyeler, bilgisayar malzemeleri bulabilirsiniz. Diyarbakır'a Doğunun Paris'i denir ya buraya da bir nevi Diyarbakır'ın Şanzelizesi (Champs-Élysées) de denebilir. Bir arka sokakta NT, Gençlik Kırtasiye gibi Diyarbakır'ın en büyük kırtasiyelerini bulabilirsiniz. Fotokopici arıyorsanız aradığınız yer yine burası.

Bu yazımda modern alışveriş yerlerini anlattım ama tercihiniz eski Diyarbakır'ın tarihi yerlerinde alışveriş yapmaksa lütfen buraya tıklayın. 

Diyarbakır- Gezilecek Yerler

Muhteşem Diyarbakır Tanıtım Filmi videosu
Diyarbakır'da müzik eşliğinde bir gezi yapmak ister misiniz? O halde bu gerçekten muhteşem videoyu izleyin. Diyarbakır'a gelirseniz gezmeniz gereken yerler bunlar işte. Şarkıyı seslendirenler için şunu söyleyebilirim. Harika bir iş çıkarmışsınız arkadaşlar.

Peki beni neden ağlattı ki bu müzik? Aslında düşündüm de güzel bir ses söylediğinde Suzan Suzi beni hep ağlatır.


DİYARBAKIR TANITIM FİLMİ VİDEOSU. Tıklayın

Youtube yine kapalıysa buradan da izlenebilir. Tıklayın.

Hayal ama gerçek olması çok mu zor?

Diyarbakır'la ilgili hep iyi şeyleri yazdım bu güne kadar. Eksiklikler yok mu peki? Tabii ki var. Her şehirde olduğu gibi. Benim en büyük derdim ulaşım. Belediyeden birileri yazılarıma bir gün denk gelir umuduyla düzeltilmesi gereken bazı şeyleri yazmaya karar verdim ben de. Bir umut ne de olsa.

-Sorun: Diyarbakır'da en büyük sorun ulaşım. Bir yerden diğerine gitmek çok zor. Binlerce araç yollarda. Trafik İstanbul'la yarışır gibi. Bunlara yer bulmak için devamlı yeni yollar yapılıyor.

Hayalim: Arabalara yol açmak yerine insanların arabaya ihtiyaç duymayacağı bir toplu taşıma sistemi gerekiyor. Diyarbakır dümdüz bir şehir bazı yeni yerleşim yerleri hariç. Tramvay sistemi harika olurdu. Metro gibi her tarafı delik deşik etmek de gerekmiyor.

-Sorun: Otobüsler nereden nereye gider, ne zaman gider belli değil. Aynı yere bir ay sonra gittiğinizde durak değişmiş oluyor.

Hayalim: Her durağın üzerinde Avrupa'daki gibi haritalı anlatımıyla otobüslerin nereye gittiğinin belirtilmesi. Hatta ışıklı panolarda kaç dakika sonra geleceğinin yazılması. Çok şükür okuma yazma bilenlerin oranı artık oldukça fazla. Duraklar da bir oraya bir buraya alınmasın. Belediyecilik durak değişirken bile halkın fikrini sormak demektir. Diyarbakır Belediyesinin internet sayfasında otobüslerin nereye gittiği yazıyor ama pek açık değil. Daha açık, haritalı bir anlatım olabilirdi aslında.

Londra otobüslerinin nereye gittiğini buradan bile biliyoruz.

Sorun: Yollar tek kelimeyle berbat. Şehir dışına gidip gelince insan daha iyi anlıyor bunu. Neden yollar delik deşik acaba?

Hayalim: Her yağmurda erimeyen iyi malzeme kullanılması. Yolları işinin ehli ve vicdan sahibi insanların yapması. Yapılan yollar bir ay sonra yağan yağmurda delik deşik olduğunda yapan firma ceza falan ödüyor mu acaba? O yolları ben yapsam her gelip geçtiğimde utanırdım.

Kışın en sık gördüğüm manzara

Sorun: Bu sıcakta otobüs durakları camdan. İnanabiliyor musunuz? Belki cam değil de plexiglass falan ama yine de aynı. İnsanlar durağın köşesindeki demirin incecik gölgesinde duruyor. Tamam Avrupa'daki duraklar gibi ama Avrupa'da ortalama hava sıcaklığı yazın 25 derece. Burada 40.

Hayalim: Durakları tasarlarken iklimi de göz önüne alın lütfen. En azından gölgelik alanı arttıracak şekilde durak yapılabilir. Tabii ideali soğutma sistemi de olması. Bir de insanımız kırılacak bir şey gördü mü dayanamıyor galiba. Otobüs duraklarını lütfen camdan yapmayın.

40 derece sıcakta burada beklenir mi?

Sorun: Yollardaki yükseklikler hem arabalara hem de insan sağlığına zarar. Hoplaya hoplaya içimiz dışımıza çıkıyor.

Hayalim: Tabii ki dileğim insanların bunlara ihtiyaç duymayacak şekilde araba kullanması ama bu şimdilik mümkün görünmüyor. O zaman yükseklikler standart olmalı. Şoförün görebilmesi için farklı bir renkte olması da şart.

Bütün bunlar bir gün olacak tabii ki. Eminim olacağına ama ne zaman? İşte onu bilemiyorum. Belediyede bu işlerle uğraşanlara Avrupa'da bir büyük şehirde toplu taşımacılığı kullanmalarını ve sonra da gelip Diyarbakır'da bir yerden bir yere gitmelerini  öneriyorum. Ben doğduğumdan beri buradayım. Elin memleketlerinde istediğim yere gitmekte daha başarılı oluyorum da.

Diyarbakır Kitap Fuarı'na gittim.

Kitap fuarına ikinci günü gittim. Bu yıl okullar da büyük ilgi gösteriyor. Öğrencilerini grup halinde fuara getirip istedikleri kitapları seçmelerini sağlıyorlardı. Çocuklar da bu sayede belki de ilk defa kendi istedikleri kitabı almanın tadına varıyorlar. Ben bir kitap delisi olarak yine kendimi kaybettim ama sonra evde onları nereye koyacağım düşüncesi kendimi toparlamama yardımcı oldu. Kızımın çok istediği "Saftirik Greg'in Günlüğü" serisinden iki kitap aldım ona. Günler öncesinden internette araştırma yapıp Epsilon yayınevi tarafından basıldığını öğrenmiş. Ayrıca oğluma Tübitak yayınlarından "100 Bilimsel Deney" ve kolay çizim yapmayı sağlayan "Kolayca Çizim" Hayvanlar kitaplarını aldım. Daha önce de yazdığım gibi çocuk kitaplarında büyük ilerleme var. Bir Dolap Kitap blogunun yazarlarının niye çocuk kitapları okuduğunu anlıyorum şimdi. Kendime de evdeki yer sorunu yüzünden sadece Sabahattin Ali'nin "Kürk Mantolu Madonna" kitabını aldım. Aslında Pegem yayınevi bu yıl stand açmadığı için almak istediğim bazı kitapları alamadım. Bugün Cumartesi olduğu için Eğil gezisinden dönerken fuara tekrar uğramayı düşündüm ama önünden geçerken gördüğüm araba sayısı beni bayağı korkuttu. İçerisinin ne kadar kalabalık olacağını düşünüp vazgeçtim. Umarım seneye daha da geniş katılımlı bir fuar olur. Diyarbakır'da Kitap Fuarı düzenlenmesine katkısı olan herkese teşekkürler.

Surp Giragos Kilisesi restore edildi.

Surp Giragos Church. Click here for a panoramic tour.

Diyarbakır'da 350 yıllık tarihiyle Ortadoğu'nun en büyük Ermeni kilisesi olan Surp Giragos ibadete açıldı. Diyarbakır Sur İlçesi’nin Fatihpaşa Mahallesi’ndeki, 1915 yılına kadar metropolitlik olarak kullanılan Surp Giragos Kilisesi'ni hıncahınç dolduran Ermeniler, Kürtler ve Türkler mihrabın önünde kendi dilleriyle barış için dua ettiler, mum diktiler. 1915 yılına kadar metropolitlik merkezi olan ve bu yüzden Ortodoks Ermeni cemaatinin çok önem verdiği Surp Giragos, 1. Dünya Savaşı’nda Alman Karargahı, daha sonra da Sümerbank’ın pamuk deposu olarak kullanılmış. 1883’te Ermeni usta Tavit Hızırcıyan tarafından yapılan altın haçlı Çan Kulesi 1915’te kentteki minarelerden yüksek olduğu gerekçesiyle top ateşiyle yıkılmış. 29 metrelik bu kule de tekrar yapılacak.

Diyarbakır'da Alışveriş II

 Bugün hava sıcaklığının da iyi olmasından yararlanarak en sevdiğim alışveriş mekanına gittim. Diyarbakır’da ÇARŞI dediğimiz eski alışveriş bölgesi. Sabah önce tarihi Hasanpaşa hanındaki Kahvaltıcı Kadri’ye gittik. Şu resimde gördüğünüz yerde kahvaltı etmek çok güzel gerçekten. Eskiden burası Han olarak kullanılırmış. Ben hep avludaki atları hayal ediyorum. En az 1500 kalorilik bir kahvaltıdan (4 çeşit peynir, ballı-fındıklı tereyağı, meyve, kavurmalı yumurta, iki-üç çeşit zeytin, közlenmiş biber etc. ) sonra aldığımız kalorileri yakmak için dolaşmaya başladık. İlk önce hemen alt katta bulunan Ensar Kitabevi'ni gezdik. Birkaç kitap almadan çıkamadık yine.

Yakınlarda bulunan ünlü aktar Kör Yusuf’tan bazı baharatlar aldıktan sonra yavaş yavaş Balıkçılarbaşı’na doğru yürümeye başladık. O ne renkli dükkânlar öyle. Hiçbir AVM bunların yerini tutamaz. Buralara ilk kez geliyorsanız tarihi Kuyumcular Çarşısı'na mutlaka uğrayın bence.

Diyarbakır Kuyumcular Çarşısı

Biz önce Vakıflar Hanı'ndaki kumaşçılara bir göz attık. Sonra da buralarda en sevdiğim alışveriş alanı olan Aşefçiler Çarşısı'na gittik. Biraz internette araştırma yaptım. Aşefçi, kadın bahçıvan demekmiş. Bu konudaki bilgileri buradan alabilirsiniz. Eskiden galiba yiyecek satılırmış ama bugün modern ifadeyle Ev Dekorasyonu konusunda aradığınız birçok şeyi iyi bir fiyata alabileceğiniz bir yer burası. Bu çarşıya gidip de bir şey almadan çıkan bir kadın olabileceğini hiç sanmıyorum. Ankara’daki Samanpazarı bana burayı hatırlatmıştı. Tabii ben 15 yıl önce gittim oraya. Hala aynı mı bilmem. Burası ben bildim bileli böyle. Kumaşlar, çeşit çeşit boncuklu, işlemeli salon takımları (30-60 TL) banyo için gereken her türlü aksesuar, mutfak malzemeleri ve daha neler. Sonra da çocukların sızlanmalarına dayanamayıp Japon Pasajı’nda turumuzu bitirdik. Buradan da bir sehpa takımı almadan çıkamadım ben (20 TL). Ekonomiye katkımız olsun değil mi?

31.01.2016 (Güncelleme)
5 yıl kadar önce yazdığım bu yazıyı demin tekrar okudum. İnsan kendi yazısını okurken ağlar mı? Ben ağlıyorum işte. Yukarıda yazdığım yerlerin bulunduğu Sur içinden günlerdir gelen bomba ve silah sesleri sebep buna. Zaten bazen görünen hiçbir şey yokken de bir ağlama alıyor beni. Bu tarihi şehir, onca medeniyetin gelip geçtiği Diyarbakır bunları hak etmemişti.

Diyarbakır ve Trafik

İnanın son günlerde bu şehri artık tanıyamıyorum. Eskiden bir yerden diğerine gitmek için hiç bu kadar zaman harcamazdım. Şimdi ise yeşil ışığın yanması için trafikte 20 dakika beklediğim çok oluyor. Bu şehir ne zaman bu kadar büyüdü? Ne zaman her taraf arabayla doldu? Yoksa burası İstanbul da benim mi haberim yok? Ne olacak bu memleketin hali? (Not: Bu kadar da abartmayalım. Keşke tek sorunumuz trafik olsa.)

Diyarbakır'da Eylül

Sonbahar bu şehirde insanların özlemle bekledikleri bir aydır. Aylar süren cehennem sıcakları nihayet biraz azalır. Uykuları bölünmeden uyumaya başlar sonbaharla birlikte insanlar burada. Eylül ayının ortalarına kadar da yaz bir gidecekmiş gibi yapar, bir kalmaya karar verdiğini hissettirir. Oyun oynar bizlerle. Bu yıl da böyle işte.

Bu gün 11 Eylül. Birçok özelliği var bu günün. Hem bir bayram günü. Hem çok önemli bir referandumdan önceki son gün. Hem de dünyanın sarsıldığı bir günün yıl dönümü. Televizyon, internet falan derken dünya koca bir köy gibi oldu. Binlerce kilometrelerce ötede olan olay birkaç dakika sonra bizi etkilemeye başlıyor. Eskiden mahalledeki Ayşe ablanın ne giydiğini konuşan kadınlar şimdi oyuncuların kıyafetlerini konuşuyor. Oysa yıllarca önce Ankara'da olanlar ancak bir hafta, on gün sonra duyulurmuş. Hiç unutmam yıllar önce bir köyde on gün geçirmiştim. O köyde ne televizyon yayını, ne telefon, ne gazete hiçbir şey yoktu. Hiçbir haber dinlemeden geçen on gün. Kimsenin beni orada bulmasına da imkan yoktu. Şimdi artık öyle bir ihtimal yok. Nereye gidersem gideyim insanlar bana cepten ulaşıp herşeyi anında bildiriyor. Kısaca biz burada herşeyi okuyor, görüyor ve yaşıyoruz. Ama dışarıdan Diyarbakır'a bakan insanlar buradakileri başka bir dünyada sanmaya devam ediyorlar.